บทที่ 30 แฟนชื่อเปรี้ยว

         “ค่ะ” เธอขานรับก่อนจะตักข้าวต้มหอมกรุ่นเข้าในปากและตักป้อนให้ปฐพีด้วย เขาเปิดปากรับมันยิ้มพราวไปทั้งหน้า ม่อนเมินภาพที่เห็นตรงหน้าน้ำตาตกใน

“นี่เธอจะไปทำอะไรก็ไปสิ มายืนเสนอหน้าอยู่ได้ ฉันกินไม่ลง” ปภัสสรแว้ดใส่ม่อนม่อนรีบเดินออกไปทันที ปภัสสรทำสีหน้าท่าทางไม่พอใจตามหลังม่อนไปด้วย

“พี่ต้อ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ